കരയും കടലും

കരയും കടലും

ഒരുമിക്കുവാൻ ഒരു ദിവസമില്ലെങ്കിലും കര ,
കടലിനെ പ്രണയിച്ചതെന്തിനാകാം?
കരയുന്ന കടലിനെ കാണാതെ കേൾക്കാതെ
തിരികെ നടക്കുന്നതെന്തിനാകാം ?
തളരുന്ന കടലിന്റെ കൈകളെ പിന്നെയും
തടയുവാൻ തുനിയുന്നതെന്തിനാകാം ?
തുടരേണം ഇവ്വിധം വ്യഥയെങ്കിലും ഇവർ
പതറാതെ പൊരുതുന്നതെന്തിനാകാം ..

പേരില്ലാത്ത എഴുത്ത്‌

സ്വപ്നങ്ങളുടെയും യാഥാർഥ്യങ്ങളുടെയും
ഇടയിൽ കുടുങ്ങിപ്പോകുന്നവരുണ്ട്
സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക് കുതിക്കാനാകാതെ
യാഥാർഥ്യങ്ങളിൽ തുടരാനാകാതെ
കാലചക്രത്തിൽ കുരുങ്ങിപ്പോകുന്നവർ
ജീവിക്കുകയാണെന്നറിയാതെ
ജീവിച്ചു തീർക്കുന്നവർ

ശബ്ദം

ശബ്ദം

പഴയ പുസ്തകത്താളിലെ
സമരഗീതങ്ങൾ
നനഞ്ഞ തിരിയിലൊരു
തീ ഉണർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നു

മറന്നു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു
ഞാൻ എന്നെ ,
എന്റെ ചോദ്യങ്ങളെ ,
അതിജീവനങ്ങളെ ,
അതിനുള്ള പോരാട്ടങ്ങളെ
ചോദ്യങ്ങളില്ലാത്ത ലോകത്ത്‌
നഷ്ടമാകുന്നൊരെന്റെ ശബ്ദം
ഇന്നീ ഗാനത്തിനൊരപശ്രുതി മാത്രമാകാം

നന്ദി

നന്ദി

നന്ദിയുണ്ട് ..
എഴുതാൻ പറയുന്ന മനസ്സിനോട്
വായിക്കാൻ മടിക്കുന്ന മനുഷ്യരോട്
ഒറ്റക്കെന്ന് ഓർമിപ്പിക്കുന്ന
ഏകാന്തതയോട് ..
കൂട്ടിരിക്കുന്ന ദുഃഖങ്ങളോട്
ചോദിക്കാത്ത ചോദ്യങ്ങളോട്
പറയാത്ത മറുപടിയോട്
ഉണങ്ങാത്ത മുറിവുകളോട്
ഉറങ്ങാത്ത ചിന്തകളോട്
എഴുതാത്ത വാക്കുകളോട്
എഴുതിയ വികാരങ്ങളോട്
ഇതിനൊക്കെ മുകളിൽ
ചിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന മുഖത്തിനോട്

ദുഃഖം

ദുഃഖം

സുഹൃത്തുക്കൾ പറയുന്നു
"നീ ആകെ മാറിയിരിക്കുന്നു
കറുത്തും വെളുത്തും
മെലിഞ്ഞും തടിച്ചും
നീ ആരോ ആയിരിക്കുന്നു "

മനസ്സിൻ ഇരുളിലെൻ
ദുഃഖം ചിരിക്കുന്നു
"നീ ഒന്നും മാറിയിട്ടില്ല
നിനക്കിന്നും കൂട്ട്  ഞാൻ തന്നേയല്ലോ .."