കൂടിക്കാഴ്ച

കൂടിക്കാഴ്ച

ഒരു മേശക്ക് അപ്പുറവും ഇപ്പുറവും നാം ഇരുന്നു
നിൻറെ കണ്ണിലെ നീല പരപ്പിൽ
ഞാൻ എന്നെ തിരയുകയായിരുന്നു
കത്തി തീരുന്ന മെഴുകു തിരികൾ അതിൽ
ഇളകി ചിരിക്കുനത് കണ്ടു
ചുമർ ചിത്രങ്ങൾ നിസ്സംഗമായ്
ചായം മുക്കുന്നത് കണ്ടു
ഇല്ല എന്നെ കാണാതായിരിക്കുന്നു
പതുക്കെ ഞാൻ നിന്റെ കാതിൽ പറഞ്ഞു
ഞാൻ എവിടെ ?
അത് കേട്ട് നീ ചിരിച്ചു
ആ ചിരിയെന്റെ ഹൃദയത്തിൽ മാറ്റൊലി കൊള്ളുന്നിപ്പോഴും 

കരുണ വറ്റിയവർ ..

കരുണ വറ്റിയവർ ..

വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയ ഞരമ്പുകൾക്കിടയിൽ
നുഴഞ്ഞു പടർന്ന അസ്ഥികളോടെ
പാതി ഇരുട്ടും പാതി വെളിച്ചവും പങ്കിട്ട
കണ്ണുകളോടെ ,
എൻ മുന്നിൽ കൈ നീട്ടി നിൽക്കുന്നു ഒരു ഭിക്ഷു
ഒരു മാത്ര നിൽക്കുക ,നിന്നെ ഒന്ന് ചിത്രം
വരയ്കട്ടെ എൻ മനസ്സിൽ
നാളെ ഒരു കവിതയായ് പിറക്കാം നിനക്ക്
എൻ കരുണയെ ഇവർ ഏറ്റു പാടും
പതക്കങ്ങൾ ,പാരിതോഷികങ്ങൾ വന്നു മൂടും
നീയിതറിയില്ല ,അന്ജൻ അനാഥൻ
തിരയുവാൻ വയ്യ ,ഒരു നാണയ തുട്ടിനായ്
നിന്നെ പോലെ ഞാനും ദരിദ്രൻ
കരുണ വറ്റിയവൻ 

നന്ദിതയോട് ...

നന്ദിതയോട്

പിന്നിലേക് വലിക്കാൻ ഒരു കൈ
ചേർത്ത് പുൽകാൻ ഒരു മെയ്യും
ഇല്ലതിരുന്നെന്നോ ?
നിന്നെ പുനര്നതും നിൻ കണ്ണീർ അറിഞ്ഞതും
ഈ ഇരുട്ടും തണുപ്പും മാത്രമെന്നോ ?
എനിക്കറിയാത്ത അകലങ്ങളിൽ നിന്ന് നീ ഇന്ന്
ചിരിക്കയാണോ അതോ കരയുകയോ ?
അറിയില്ല ,
നരച്ച കാഴ്ചകൾ നിൻറെ ഹൃദയത്തെ നിശ്ചലമാകിയിരികുന്നു
നിൻറെ അണയാത്ത മനസ് ,
ഉറങ്ങാത്ത കവിതകൾ
എന്റെ രാത്രികളെ അലട്ടുന്ന കിനാവുകൾ ആകുന്നു
നിന്റെ നനഞ്ഞ കണ്ണുകളിൽ നിന്
വിടവാങ്ങിയ വസന്തമാനിന്നെന്റെ ദുഖം
കൂട് തകർത്തു നീ പറന്നു പോകവേ
എനിക്കായ് തന്ന ഈ പൊൻതൂവൽ ആണെന്റെ വെളിച്ചം