എന്നെ തിരയുന്ന ഞാൻ

എന്നെ തിരയുന്ന ഞാൻ

ഇന്നെന്റെ കണ്ണാടിയിൽ എന്റെ മുഖമില്ല ,
ഇന്നെന്റെ  പേന എന്നെ കുറിച്ച് എഴുതുന്നില്ല ,
ഇന്നെന്റെ പ്രണയം എന്നെ അറിയുന്നില്ല
എന്നെ കാണാതായിരിക്കുന്നു

ഒടുവിൽ പഴയ പുസ്തകത്താളിലെ
രണ്ടു വരി കവിതയിൽ ഞാൻ എന്നെ കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു
ചിതലരിച്ച താളുകളിലേ അക്ഷരങ്ങൾ
എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്ന പോലെ
"എന്നെ മറന്നു നീ താണ്ടിയ ദൂരമെല്ലാം
എന്നിലേക്കുള്ളതായിരുന്നല്ലോ .."

നിഴൽ

നിഴൽ

ഇന്നലെ വരേ നീ എന്റെ നിഴലായിരുന്നു
ഇന്ന് ഞാൻ ഇരുട്ടിലാണ്
ഇവിടെ ഞാൻ നിന്നെ വിളിക്കുമ്പോൾ
നിനക്കത് കേൾക്കാനാകുന്നുണ്ടോ 

ഭ്രാന്ത്

ഭ്രാന്ത്

"നിനക്ക് ഭ്രാന്താണ് "
തനിയെ ചിരിക്കുമ്പോഴും
തന്നെ താൻ സംസാരിക്കുമ്പോഴും
ചുമ്മാ കരയുമ്പോഴും
ഭ്രാന്തമായി ചിന്തിക്കുമ്പോഴും
എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ
നിങ്ങൾ ഭ്രാന്തെന്ന് വിളിച്ചു

തുറന്നു ചിരിക്കാനാകാത്ത
ഉറക്കെ കരയാനാകാത്ത
നിറയെ ചിന്തിക്കാനാകാത്ത
ഇരുട്ടു മുറിയിൽ നിങ്ങൾ എന്നെ ബന്ധിച്ചു

എന്നെ തളച്ചിട്ട മുറിയുടെ താക്കോൽ
നിന്റെ കൈയിൽ ആണ് ..
തുറക്കാൻ മടിച്ചു നീ മാറി നിൽക്കുന്നു
ഉള്ളിൽ ഞാൻ നിന്റെ വരവോർത്തിരിക്കുന്നു
എന്റെ ഭ്രാന്തമായ ലോകത്തിലേക്ക് ..
എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക് ..

പ്രണയം

പ്രണയം

പ്രണയിക്കുകയായിരുന്നു നാം
പ്രണയമാണെന്ന് അറിയുന്ന വരേ ,
പിന്നെ പഠിപ്പിക്കലായി
നിന്നെ ഞാനും എന്നെ നീയും
പ്രണയിക്കുകയാണെന്ന്  സ്വയം പറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കൽ
നിന്നെ ആണ് ഞാൻ അന്വേഷിച്ചത്
കണ്ടെത്തുന്ന വരേ
പിന്നെ തിരിച്ചറിവായി
നിന്റെ ശൂന്യമായ കണ്ണുകളിൽ
എന്നെ കാണാതായെന്ന തിരിച്ചറിവ് 

മൗനം

മൗനം

വാക്കുകളേക്കാൾ വേദനിപ്പിച്ചത്
നിന്റെ മൗനം ആണ്
നീ പറയാൻ മടിച്ച ഒരുപാടു വാക്കുകളിൽ
ഞാൻ തിരഞ്ഞ ഒരുപിടി കാര്യങ്ങൾ ഉറങ്ങിക്കിടന്നിരുന്നു 

മോക്ഷം

മോക്ഷം

ആരോ എന്നെ വിളിക്കുന്നു
"ആരാണ് ..?"
"ഞാൻ ..നീ എഴുതി മുഴുവിക്കാത്ത കവിതയുടെ ആത്മാവ് "
"എന്ത് വേണം ..?"
"മോക്ഷം ..നിന്റെ ഭാവനയിലാണ് ഞാൻ ജനിച്ചത് ..നിന്റെ ചിന്തകളിൽ അഗ്നിക്കും കൈകളുടെ കരുത്തിനും ഞാൻ ഒരുപാടു കാത്തിരുന്നു ..
ഒടുവിൽ നിന്റെ പേനയിലെ മഷിത്തുള്ളികൾ എന്റെ ജീവരക്തമാകുമ്പോൾ ഞാൻ ജീവിച്ചു ..പ്രണയവും വിരഹവും തുന്നി ചേർത്ത ഒരു ജീവിതം വച്ച് നീട്ടി എന്നെ മോഹിപ്പിച്ചു ..പിന്നെ എന്തിനാണ് എന്നെ നീ കൊന്നുകളഞ്ഞത് ?"

"ഞാനോ?"

"നീ ..നിന്റെ പേനയിലെ മഷിയുണങ്ങിയപ്പോഴല്ല  ..നിന്റെ ചിന്തകളിലെ അഗ്നി അണഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ മരിച്ചു ..നിന്റെ  മനസിലുരുന്നു ഞാൻ ഒരുപാടു വിളിച്ചു ..പക്ഷെ എന്റെ വിളികൾ എല്ലാം നീ തടുത്തു ..എന്നെ മറക്കാൻ നിനക്കു കഴിയുമായിരുന്നോ ?.."

ഞാൻ ഒരക്ഷരത്തിനായ് കൊതിച്ചു ..ഒരു വരി അവളെക്കുറിച് എഴുതാൻ വെമ്പൽ കൊണ്ടു ..

"നിന്നെ ഞാൻ മറന്നുപോയല്ലോ .."

അവളെ കാണാതായിരിക്കുന്നു ..ഇനി ഒരിക്കലും കാണാനാകാത്ത അകലങ്ങളിലേക്ക് അവൾ മാഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു 

കവിത

കവിത

എഴുതി മുഴുവിക്കാത്ത ആയിരം കാര്യങ്ങളിൽ
ഞാൻ എന്നെ ഒളിച്ചു വച്ചു
നിനക്ക്‌ കണ്ടെടുക്കാൻ
എഴുതി തീർത്ത ആയിരം വരികളിൽ
ഞാൻ എന്നെ പ്രതിഫലിപ്പിച്ചു
നീ വായിച്ചെടുക്കാൻ
"നിന്റെ കവിത മനസിലാകുന്നില്ല "
എന്നെ മനസിലാകാത്തവർ എന്റെ കവിതയെ എങ്ങനെ അറിയാനാണ്
കവിത ഞാനാണല്ലോ