ഏകാന്തതയോട്

ഏകാന്തതയോട് ...

എന്ത് ചൊല്ലി നിന്നെ വിളിക്കണം
ഏത്  വാക്കിനാൽ നിന്നെ വർണിക്കണം
നിന്നെ ഞാൻ എന്ന പോൽ അറിഞീടിലും
അന്ന്യരെപ്പോൽ അകന്നിരിക്കുന്നു നാം

കുശലമൊന്നും ചോദിപ്പതില്ല
പരിഭവങ്ങൾ,പിണക്കങ്ങൾ ഇല്ല
വാക്കുകൾ നമുക്കിടയിൽ ഇല്ല
വേദന മാത്രം നാം അറിയുന്നു

കൂട്ടുകാർ തൻ മേളമില്ലാതെ
കൊച്ചനിയന്റെ കളികളില്ലാതെ
അമ്മതൻ സുഗാന്വേഷമില്ലാതെ
കൂരിരുട്ടിൽ നിന്നെയും നോക്കി
കണ്ണിമയ്ക്കതിരികുനിതാ ഞാൻ

ഒരു കുളിർ കാറ്റിൻ താളമില്ലാതെ
ഒരു കുയിൽ പാടും ഗാനമില്ലാതെ
എത്ര രാവുകൾ നിന്നെയും ചേർത്ത് വച്ച് -
എത്ര കണ്ണീർ വാർത്തു കഴിഞ്ഞു നാം

എത്ര കാതങ്ങൾ പിന്നിട്ടു പോയി നാം
എത്ര കാലങ്ങൾ നമ്മെ കടന്നുപോയ്
ഇത്രയും കാലമെന്നെ പിരിയതോരു -
ഉറ്റ ചങ്ങാതി നീ മാത്രമാകാം

നിന്നെ ഞാൻ സ്നേഹിച്ചതില്ല
നിന്നെ ഞാൻ ഓർതിരുന്നില്ല
നിന്നെ കൈവിടാൻ വയ്യതൊരിക്കലും
എന്റെ നെഞ്ചോടു ചേർത്തു വച്ചില്ല
എന്തിനെന്നെ പിന്തുടരുന്നു
എന്നും എന്നും കൂട്ടിരിക്കുന്നു
എന്ത് ബന്ധം നമ്മളെ ഇവ്വിദം
ഇത്ര കാലമായ് ബന്ധിചിടുന്നു

ആരു നീ എന്നാത്മമിത്രമോ
നോവിലെന്നെ തളർത്തുന്ന ശത്രുവോ
ആരു തന്നെ ആകിലും നിന്നെ
വേർപിരിയാൻ എനിക്കിനി വയ്യ
അത്രമേൽ നമ്മൾ പരിചിതർ
അത്രമേൽ തമ്മിൽ അലിഞ്ഞവർ